Het jaarlijkse FIFA-congres op Mauritius vond op vrijdag 31 mei duurde acht en een half uur plaats. Gedurende zeven van die uren ben ik gearresteerd, vastgehouden en aangeklaagd in een politiebureau van Port Louis.

Binnen keurden FIFA-afgevaardigden sancties tegen racisme en discriminatie goed.
Buiten werden vakbondsleiders en voetbalfans gearresteerd omdat ze protesteerden tegen de discriminatie van migrantenarbeiders in Qatar, gastland van het WK 2022.

Het langzame hervormingsproces van de FIFA is wel omschreven als een supertanker die van koers verandert. Voor enkelen van ons liep die tanker aan de grond op het eiland Mauritius.

“Stem opnieuw, geen WK zonder werknemersrechten, www.rerunthevote.org” las de politieagent met luide stem op in zijn walkietalkie, zittend op zijn motor voor onze spandoeken.

Vervolgens hoorden we dat hij iedereen die een van de drie spandoeken vasthield telde – één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.

Volgens de wet in Mauritius zijn samenkomsten van minder dan 12 mensen zonder toestemming van de politie toegestaan.

Bij kleine vreedzame samenkomsten komt de politie meestal het aantal mensen tellen. Als er één of twee mensen teveel zijn, dan wordt gevraagd of zij een stapje aan de kant doen zodat het protest door kan gaan.

Zo stonden we met onze spandoeken in de vroege ochtendzon, zwaaiend naar busladingen FIFA-afgevaardigden die het conferentiecentrum betraden. Velen zwaaiden terug.

Voor ons spraken de FIFA-beambten, gekleed in strakke pakken, met nerveuze stem in de microfoontjes op hun revers. Als beveiligingsmedewerkers van een dictator leken ze bezorgd dat de boodschap op onze spandoeken niet zou overeenstemmen met de gedachtenlijn van hun bazen.

Nadat er politieauto´s voor ons waren gestopt, duurde het slechts enkele seconden tot de sergeant één van de spandoeken uit onze handen griste en in de bagageruimte van de politie-stationwagon smeet.

Vanuit het niets leek het aantal politieagenten aan te zwellen van twee tot 20. Terwijl de mannen schreeuwden, pakten een andere vrouw en ik het spandoek uit de stationwagen en hielden het weer omhoog.

Het protest ging nog een korte tijd door tot de arrestaties begonnen.

De arrestatie verliep in grote wanorde. Er werd geschreeuwd in het Creools, het Engels en het Frans. Naraindranath Gopee, voorzitter van de ambtenarenvakbond en een ervaren vakbondsactivist werd weggesleept door vier politieagenten – één aan elk van zijn armen en benen.

Onze vrolijke team van vredelievende betogers werd in een busje gepropt. We werden weggevoerd op het moment dat konvooi met FIFA-VIP´s in zwarte terreinwagens voorbijreed, met verduisterd glas en een escorte van motoragenten.

De hoofdinspecteur van de resercheafdeling van Port Louis was een grote man en de knoopjes van zijn overhemd spanden over zijn enorme buik.

Hij zuchtte eens diep. Zijn vrijdag was plots gevuld met nutteloos papierwerk en twee internationale gedetineerden. Dit was geen situatie die hij voor die dag voor ogen had.
Zeven uur lang kon ik nergens naar toe en werd ik aangeklaagd voor deelname aan een ongeoorloofde bijeenkomst met meer dan 12 mensen.

Na de lunch liet de openbare aanklager de aanklacht vallen en na ondertekening van een verklaring dat ik geen schrammen had of mishandeld was, kon ik gaan en staan waar ik wou.

5000 kilometer verderop in Qatar is Zahir Belounis geen vrij man. De Franse voetballer zit nog steeds hopeloos in de val. Met slechts één handtekening kunnen hij, zijn vrouw en twee jonge dochters het land verlaten, maar de handtekening komt er niet.

De slavernij en discriminatie waarvan Zahir en meer dan een miljoen migrantenarbeiders het slachtoffer zijn moet stoppen. Met de verkiezing van Qatar als gastland van het WK 2022 van de FIFA staan de rechten van werknemers in de schijnwerpers.

Overal waar de FIFA gaat zullen we ze herinneren aan de manier waarop een WK-gastland omgaat met haar werknemers.

Overal waar Qatar investeert zullen we ze herinneren aan de manier waarop ze in hun eigen land migrantenarbeiders behandelen.

We zullen campagne blijven voeren tot elke migrantenarbeider in Qatar vrij is en elke migrantenarbeider gebruik kan maken van zijn of haar rechten.

Bekijk de foto´s van het vreedzame protest en de arrestaties bij het FIFA-congres in Mauritius op 31 mei 2013.

Dit opiniestuk van Gemma Swart is voor het eerst verschenen in Equal Times op 3 juni 2013